تالار فردوسی رو به روی تالار وحدت (واقع در ضلع شمالی خیابان استاد شهریار) قرار دارد. محوطه تالار فردوسی فعلی در دوره پهلوی اول اسطبل شاهی بود، سپس به باشگاه پاس بدل شد و پس از آن در سالهای پیش از انقلاب کارگاه دکورسازی، جوشکاری و خیاطی نمایش ها و اپراها بود.
تالار فردوسی در سال ۱۳۸۲ در قلب کارگاه دکور سابق با ظرفیت ۱۴۵ تماشاگر ساخته شد. برای ساخت صحنه تالار فردوسی در ابتدا از داربست و اسکلت فلزی به صورت موقت استفاده شد و به مرور از سال ۱۳۸۳ بهسازی، بازسازی و تکمیل شد.