این مرزِ پُر گُهر (۱۷)

موسیقی، این هنر همراه و همیشه در میدان، کنار اتفاق‌ها و رویدادهای سیاسی، اجتماعی ایران رشد کرده و خود را به اهداف این سرزمین گره زده است. در طول تاریخ، همیشه “سربداران” پابرجایی بوده‌اند که در دفاع و حفظ ارزش‌های ایران جان داده‌اند و همیشه در کنار آنان، هنرمندانی زیسته‌اند که رشادت‌ها را به نغمه بکشند تا در حافظه‌ی ما ماندگار‌تر باشند. بدون تردید یکی از اهداف بلند هنرموسیقی، زنده‌نگاه داشتن نام‌ها و حماسه‌هاست. در حافظه‌ی شنیداری ما از مشروطه تا امروز، همواره هنرِ نغمه و نوا پابرجا بوده تا از ظلمتی رمیده خبر دهد.

امروز هم اینچنین است و فرداها ما را از لابلای تاریخ و هنرمان خواهند شناخت.

بنیاد رودکی،این چند برگ از حافظه‌ی موسیقی معاصر را ورق می‌‌زند تا یادمان بماند در زمانی که شهرهایمان پر از سر و صداهای مهیب است، موسیقی از هر صدایی،صدا‌تر است.

شماره ۱۷

بخشی از قطعه “وطن”

آهنگساز: محمد زندوکیلی

شعر: علی صفاری

خواننده: علی زندوکیلی

گردآوری و باز نشر: بنیاد رودکی