این مرزِ پُر گُهر (۵)

موسیقی، این هنر همراه و همیشه در میدان، کنار اتفاق‌ها و رویدادهای سیاسی، اجتماعی ایران رشد کرده و خود را به اهداف این سرزمین گره زده است. در طول تاریخ، همیشه “سربداران” پابرجایی بوده‌اند که در دفاع و حفظ ارزش‌های ایران جان داده‌اند و همیشه در کنار آنان، هنرمندانی زیسته‌اند که رشادت‌ها را به نغمه بکشند تا در حافظه‌ی ما ماندگار‌تر باشند. بدون تردید یکی از اهداف بلند هنرموسیقی، زنده‌نگاه داشتن نام‌ها و حماسه‌هاست. در حافظه‌ی شنیداری ما از مشروطه تا امروز، همواره هنرِ نغمه و نوا پابرجا بوده تا از ظلمتی رمیده خبر دهد.

امروز هم اینچنین است و فرداها ما را از لابلای تاریخ و هنرمان خواهند شناخت.

بنیاد رودکی،این چند برگ از حافظه‌ی موسیقی معاصر را ورق می‌‌زند تا یادمان بماند در زمانی که شهرهایمان پر از سر و صداهای مهیب است، موسیقی از هر صدایی،صدا‌تر است.

شماره ۵

بخشی از قطعه”ایران”

آهنگساز: غلامحسین درویش

شعر: محمدتقی بهار

خواننده: علیرضا قربانی

گردآوری و باز نشر: بنیاد رودکی