سال نو ۱۴۰۵
سال نو، در حالی فرا میرسد که دلهای ما هنوز داغدار روزهایی است که بر این سرزمین گذشت؛ روزهایی آمیخته با اندوهِ فقدان عزیزانی از میان رهبران، فرماندهان، مردمان بیدفاع و کودکانی که بیگناه پر کشیدند.
۱۴۰۵ را نه با هیاهوی شادی، که با تأمل، صبوری و امید آغاز میکنیم؛ با خاطرهای زنده از ایستادگی ملتی که در سختترین لحظات، قامت خم نکرد و نام ایران را سرافراز نگاه داشت.
این سال نو، وعدهی ترمیم است و تداوم راه؛ راهی که با همدلی، استقامت و ایمان، از دلِ رنج عبور میکند و به افقهای تازه میرسد.
باشد که در سال پیشرو، زخمها التیام یابد، دلها آرام گیرد و ایران، با تکیه بر مردم نجیب و مقاوم خود، فصلی تازه از سربلندی را رقم بزند.
سال نو، نوید صبر، امید و فردایی گشوده برای ایران.
با احترام
بنیاد فرهنگی هنری رودکی